اتوبوس تخت چین 1050 1350 1060 1070 1370 اتوبوس آلومینیومی برای ترانسفورماتورها

در توزیع برق، یک باس بار که به آن باس بار، باس بار یا باسبار نیز می‌گویند، یک نوار یا میله فلزی است که معمولاً در داخل تابلو برق، تابلوهای تابلو و محفظه‌های گذرگاه برای توزیع برق محلی با جریان بالا قرار می‌گیرد.

این شینه همچنین برای اتصال تجهیزات ولتاژ بالا در کلیدهای برق و تجهیزات ولتاژ پایین در بانک های باتری استفاده می شود. باس بار عموماً بدون عایق است و دارای سفتی کافی برای نگه داشتن در هوا توسط ستون های عایق شده است. این ویژگی ها باعث خنک شدن کافی هادی ها و امکان ضربه زدن به نقاط مختلف بدون ایجاد اتصال جدید می شود.

ترکیب مواد و اندازه مقطع شینه تعیین کننده حداکثر مقدار جریانی است که می توان با خیال راحت حمل کرد. باسبارها می توانند سطح مقطع کمتر از 10 میلی متر مربع (0.016 اینچ مربع) داشته باشند، اما پست های برق ممکن است از لوله های فلزی با قطر 50 میلی متر (2.0 اینچ) (20 میلی متر مربع یا 0.031 اینچ مربع) یا بیشتر به عنوان شینه استفاده کنند.

یک کارخانه ذوب آلومینیوم دارای شینه های بسیار بزرگی است که برای حمل ده ها هزار امپرا به سلول های الکتروشیمیایی که آلومینیوم را از نمک های مذاب تولید می کنند، استفاده می شود.

شینه ها در اشکال مختلف مانند نوارهای مسطح، میله های جامد و میله ها معمولاً مسی، برنجی یا آلومینیومی در لوله های توپر یا توخالی تولید می شوند.

برخی از این اشکال به دلیل نسبت بالای سطح به سطح مقطع، گرما را به طور مؤثرتری از بین می‌برند. اثر پوستی باعث می‌شود شین‌های AC 50 تا 60 هرتز با ضخامت بیش از 8 میلی‌متر (0.31 اینچ) ناکارآمد باشند، بنابراین اشکال توخالی یا مسطح در کاربردهای جریان بالاتر رایج است. یک بخش توخالی همچنین سختی بالاتری نسبت به یک میله جامد با ظرفیت حمل جریان معادل دارد، که اجازه می‌دهد فاصله بیشتری بین پایه‌های شینه در سوئیچ‌خانه‌های برق در فضای باز وجود داشته باشد.

یک شینه باید به اندازه کافی صلب باشد تا بتواند وزن خود و نیروهای تحمیل شده توسط ارتعاشات مکانیکی و احتمالاً زمین لرزه ها و همچنین بارش انباشته شده در محیط های باز را تحمل کند. علاوه بر این، انبساط حرارتی ناشی از تغییرات دما ناشی از گرمایش اهمی و تغییرات دمای محیط، و نیروهای مغناطیسی ناشی از جریان‌های بزرگ باید در نظر گرفته شود.

تابلوهای توزیع منبع برق را به مدارهای جداگانه در یک مکان تقسیم می کنند. اتوبوس‌ها یا کانال‌های اتوبوس، شینه‌های بلندی با پوشش محافظ هستند. آنها به جای انشعاب از منبع اصلی در یک مکان، به مدارهای جدید اجازه می دهند در هر نقطه از مسیر اتوبوسرانی منشعب شوند.

یک شینه ممکن است بر روی عایق ها پشتیبانی شود، یا ممکن است عایق کاملاً آن را احاطه کند. شینه ها از تماس تصادفی یا توسط محفظه ارت فلزی یا با ارتفاع خارج از دسترس طبیعی محافظت می شوند. شینه خنثی قدرت نیز ممکن است عایق بندی شده باشد زیرا تضمین نمی شود که پتانسیل بین زمین خنثی برق و زمین ایمنی همیشه صفر باشد.

شینه های ارتینگ (ارتینگ ایمنی) معمولاً برهنه هستند و مستقیماً روی هر شاسی فلزی محفظه خود پیچ ​​می شوند. شینه ممکن است در یک محفظه فلزی، به شکل مجرای اتوبوس یا گذرگاه، گذرگاه فاز جدا شده یا شین فاز ایزوله محصور شود.